Są piosenki, które zostają z nami na zawsze.
Dla mnie jedną z nich był zawsze klasyk Modern Talking – „You’re My Heart, You’re My Soul”. Gdy pierwszy raz usłyszałem ten utwór, miałem wrażenie, że ktoś ubrał w dźwięki całe moje dzieciństwo, nostalgię i fascynację latami 80.
To był impuls. Wiedziałem, że muszę go zaśpiewać po swojemu.

Nie kopia, a interpretacja

Ten cover nie jest próbą naśladowania Thomasa Andersa.
To moja wersja tej historii – z delikatną zmianą tytułu na „You My Heart You My Soul”, bez apostrofów, z większym naciskiem na rytm i przestrzeń.
Chciałem, żeby brzmiała nowocześnie, ale z duchem epoki, która mnie ukształtowała.

Nowe życie dla starej miłości

Zachowałem klimat synthpopowy – z subtelnym pulsem i neonowym tłem. Ale dodałem też więcej melancholii i większą głębię emocjonalną, którą czuję dziś, jako dorosły artysta.
To nie jest już tylko taneczna nostalgia.
To jest wyznanie, które wciąż ma moc.

Dlaczego właśnie ten utwór?

Bo to więcej niż przebój.
To piosenka o tęsknocie, namiętności i o tym, że czasem nie trzeba wielu słów, żeby powiedzieć wszystko.
A także ukłon w stronę muzyki, od której zaczęła się moja pasja.